مدیر تولید معمولاً آخر شیفت یا آخر هفته می‌فهمد خط چقدر کار کرده و کجا خوابیده است. با اینترنت اشیا صنعتی همین اطلاعات همان لحظه جلوی چشمش است: تعداد تولید، توقف‌ها و علتشان، دما و فشار، مصرف برق و وضعیت هر دستگاه، روی کامپیوتر یا گوشی.
داده را از کجا می‌گیریم
اگر خط شما PLC یا تجهیزات شبکه‌دار دارد، داده را با پروتکل‌هایی مثل Modbus (RTU و TCP)، OPC UA و MQTT می‌خوانیم و به سرور می‌فرستیم؛ بدون اینکه به برنامه PLC دست بزنیم.
وقتی دستگاه خروجی شبکه ندارد
خیلی از ماشین‌آلات قدیمی‌تر یا ساده‌تر هیچ راهی برای فرستادن داده ندارند. در این حالت برد واسط (گیت‌وی) را خودمان طراحی می‌کنیم و روی دستگاه نصب می‌کنیم. این برد سیگنال‌های دیجیتال و آنالوگ را می‌خواند، مثل شمارنده تولید، روشن یا خاموش بودن موتور، سنسور دما یا کنتور برق، و از راه شبکه کارخانه، وای‌فای یا سیم‌کارت به سرور می‌فرستد. اگر ارتباط قطع شود، داده روی خود برد می‌ماند و بعد از وصل شدن فرستاده می‌شود. سیم‌کشی، نصب در تابلو و راه‌اندازی هم با خودمان است.
داشبورد، هشدار و گزارش
روی این داده‌ها داشبورد آنلاین تولید می‌سازیم: راندمان کلی تجهیزات (OEE)، ساعت کارکرد و توقف، مصرف انرژی و روند تولید. اگر مقداری از حد مجاز بیرون بزند یا دستگاهی بی‌دلیل بایستد، مسئولش پیامک یا اعلان می‌گیرد. گزارش‌های روزانه و ماهانه هم خودکار آماده می‌شوند.
قدم بعد: تحلیل و پیش‌بینی
وقتی چند ماه داده جمع شد، با تحلیل داده و الگوریتم‌های یادگیری ماشین می‌شود الگوی خرابی‌ها را پیدا کرد، تنظیمات بهینه خط را شناخت و پیش از اینکه دستگاهی از کار بیفتد، برای تعمیرش برنامه گذاشت.